Belgian couple "winemakers of the year" according to Gault & Millau
In het nieuwe Gault&Millau Magazine van oktober is een Gents koppel, met hun wijndomein 'Lous Grezes' in de Languedoc-Rousillon, verkozen tot 'wijnmaker van het jaar'. De befaamde restaurantgids koos uit 15.000 wijndomeinen voor tien streken wijnmakers van het jaar".
Trees Claes en Luc Lybaert wonen en werken in Gent, maar kochten in 2003 een 15 hectare grote wijngaard in Duché d'Uzes, in Piémont Cevenol (Languedoc).
Lous Grezes werd drie jaar geleden door Gault Millau ontdekt en kreeg twee jaar na elkaar de vermelding 'Coup de coeur'. Dit jaar zochten sommeliers en wijnjournalisten naar wijnmakers die hen versteld lieten staan met prachtige wijnen een echte passie voor het beroep.
"Het is de bedoeling om goede wijn te maken, niet om prijzen op te zoeken", aldus wijnbouwer Lybaert. "De vermelding is een erkenning, maar we hebben nooit medailles op flessen gezet. De eerste jaren deden we enkel mee aan wedstrijden om onszelf te valoriseren." In topjaren worden tot 25.000 flessen gebotteld. Lous Grezes heeft rosé, wit, twee instapwijnen en een viertal cuvées terroirs met in grote jaren een topcuvée.
Het gerenommeerde wijntijdschrift "La Revue du vin de France" bekroonde de wijnbouwer in april nog met de titel "decouverte prioritaire". (belga/kve)
( De Standaard 8 oktober 2011)
Luc Lybaert kocht nog geen tien jaar geleden vijftien hectare wijngaard in Zuid-Frankrijk, noemde zijn wijnhuis Lous Grezes, naar het gehucht waar zijn vakantiehuis ligt, kreeg tijdens zijn eerste jaar al bijna ruzie met de oenoloog die een bevriende wijnmaker hem had aangeraden en staat terwijl u dit leest in het wijnnummer van het oer-Franse culinaire magazine Gault Millau als wijnmaker van het jaar. Niet van heel Frankrijk, wel van de hele Languedoc.
25.000 flessen wijn maakt Lous Grezes in een goed jaar. Lybaert doet dat natuurlijk niet alleen. Zijn vrouw Trees Claes, regentes lichamelijke opvoeding, medisch pedicure en moeder van drie kinderen, doet het merendeel van het werk. Als het aan hem lag, was zij zaakvoerster, maar dat wil ze niet ‘omdat zijn Frans beter is, voor de administratie'. Helpen voorts mee bij Lous Grezes: een postbode, een kok, een advocaat, allemaal Vlamingen, vrienden van de Lybaerts die elk jaar helpen druiven plukken. ‘Het hele huis staat dan vol bedden.' En Kamagurka, die in 2005 voor zijn kinesist een lollige tekening maakte die nog altijd de etiketten siert. Zomaar, voor enkele ongevraagde doosjes wijn per jaar en op voorwaarde dat het biologische wijn zou zijn
Pech
Voor u begint te denken dat Lybaert een parvenu is die zijn succes gekocht heeft, anderen voor zich laat werken of domweg geluk heeft gehad: hij heeft er hard voor gewerkt en doet dat nog altijd. Dat zijn vrouw meer in Frankrijk zit dan hijzelf, is omdat hij nog altijd een praktijk heeft in Gent. ‘We hebben drie kinderen en nog geen euro winst gemaakt met onze wijn.'
En Lybaert heeft ook zijn deel pech gehad. Eerst toen hij in volle druivenpluk van zijn fiets viel, op zijn eigen wijnvelden, achtervolgd door wilde honden. Hij viel in een gracht, op zijn hoofd. ‘Ik ben blij dat ik er nog ben.' Toen Lybaert net gerevalideerd was, kreeg zijn vrouw zware longproblemen en overleed ook nog eens de enige vaste werknemer van Lous Grezes. ‘In december 2009 dachten we echt aan stoppen.'
2009 was een recordoogst, dertigduizend flessen hadden ze kunnen maken, maar wie vecht voor zijn gezondheid heeft wel andere prioriteiten. Ze hebben van 2009 bijna geen fles gemaakt. De druiven zijn grotendeels naar de coöperatie gegaan, waar ze bij de rest zijn gevoegd: anonieme druiven van wijnboeren zonder wijnhuis, per hectoliter verkocht en chemisch behandeld op een manier die nooit een etiket van Kamagurka zal verdienen. Vooral dat laatste vond Lybaert jammer. Lous Grezes maakt natuurwijn. In 2003 konden ze daar in Frankrijk eens goed mee lachen, vandaag is het – getuige de vermelding in Gault Millau – booming business. Lybaert ‘luistert naar de natuur'.
Dat klinkt misschien zweverig, maar het levert goede wijn op. En als Lybaert het uitlegt, klinkt het als gezond boerenverstand uit de mond van een kinesist. Als gerenommeerde wijnjournalisten tijden het droge, hete voorjaar van 2011 al kraaiden dat het ‘een jaar zou zijn als 2003!' en dat we ‘drie weken vroeger zouden plukken!' dacht Lybaert dat het wel eens een koude zomer zou kunnen worden, helemaal niet zoals 2003. De pluk begon dit jaar op één september, zoals gewoonlijk.
Het was ook door zijn boerenverstand dat Lybaert het bijna aan de stok kreeg met de oenoloog die hem zijn eerste wijn hielp maken. ‘Puisque je le dis', antwoordde de brave man, moe van de zoveelste ‘pourquoi'. Klassieke wijnmakers gaan er volgens Lybaert bijna van uit ‘dat de druiven ziek zijn en dat een oenoloog de wijn moet komen fiksen'. ‘Maanlandschappen', noemt Lybaert hun overgecontroleerde, onkruidloze wijngaarden. ‘Ze spuiten het onkruid dood, bemesten hun ranken tot de trossen zo dik zijn dat ze dreigen te rotten, gaan dan de schimmels te lijf met sulfiet, waardoor de druiven zo steriel zijn dat je gist moeten toevoegen om wijn te maken, die dan naar sulfiet smaakt. En het wordt nog erger, nu ook de Fransen vanillezakjes en houtkrullen gaan gebruiken om hun wijn smaak te geven.'
Voor u denkt dat Lybaert het in zijn eentje beter weet dan heel Frankrijk, hij heeft het van Fransen geleerd. Toen hij nog een simpele Vlaamse wijnliefhebber was, schreef hij voor een lokaal wijnproeversblaadje. ‘Ik luisterde naar de wijnmakers die ik bewonderde: de Grote Filosofen, die niet zomaar doen wat de oenoloog zegt.'
Lybaert gebruikt sulfiet enkel om zijn installaties te ontsmetten. Spuiten doet hij tegen meeldauw, met kopersulfaat, de rest van de ziektes moet de mistral maar wegblazen. Zijn wijngaarden zijn omringd door garrigues, struikgewas, en niet door maanlandschappen van waaruit de pesticiden komen overwaaien. De enige gist die hij gebruikt, zit al van nature op de druivenschil. Zo gaat het dus ook, bevestigt de jury van Gault Millau, die 15.000 wijnen heeft geproefd om er 15 ‘vignerons de l'année' uit te kiezen.
- Te proeven in primeur : De rosés Grandiose Grenache en Alicante boushet!
- http://www.gaultmillau.fr/vin/domaine/do maine-lous-grezes-3659/
- Coup de coeur pour notre domaine dans le Gault et Millau. Tres bonnes notes pour les cuvées, sans sulfites.
- Revue du Vin de France , het meest bekende maar hautaine tijdschrift van wijn in FR heeft in zijn laatste editie over vin Naturels geschreven.
- Lous Grezes is gekozen bij alle grote huizen die al jaren bevestigen.
- Treesor 07 is een "decouverte prioritaire" bevonden.
- contact@comptoirdesvinsnaturels.com